Niech wiatr jeszcze ciepły, włosy mi rozwieje
a blask słoneczny powieki mi zmruży
w sercu hoduję zieloną nadzieję
na resztę życia, a może na dłużej
niech tylko koncert ptasi mnie obudzi,
świtem już chłodnym, ale jasnym, czystym  
znowu się będę beznadziejnie łudzić,
że życie piękne dla mnie ma pomysły
że radość nagle zewsząd mnie otoczy,
bym bez powodu śmiać się mogła głośno
będą sławić sens trwania i życia urodę
wierzyć w to będę bardzo mocno

Jasnym spojrzeniem siejesz w sercu zamęt…
na twoich ustach uśmiech drży niepewny 
ty jesteś życia mojego ornament
jak liść akantu.  jak filigran zwiewny  
zapach jaśminów na wskroś mnie przenika  
drażni zmysły słodyczą uwodzi
i  tak zniewala, jak niebios muzyka 
co spływa do mnie w zieleni powodzi  
rozsądek wszelki jak ćma w ogniu kona 
łamią się wszystkie tamy zakazane  
gdy swoje dla mnie otwierasz ramiona  
gdy mnie zabierasz w światy nienazwane 
i choć się przecież nigdy nie spotkamy  
odległe gwiazdy na wysokim niebie 
tym się karmimy co dla siebie mamy 
a mamy tak wiele -  ty mnie a ja ciebie

Położyłam na szali szczęścia dwa 
dołożyłam  dwa zachwyty 
jeszcze rozterek kilka i wahań bez liku  
dwa uśmiechy i dwa słowa najczęściej słyszane 
i trochę bezgłośnego krzyku  
i jeszcze -  dobrowolnie- uwierzysz? - dwie gorycze 
waga w miejscu stanęła - nie drgnęła  
ważyć to wszystko od nowa?
jedno szczęście, hen, za horyzontem skryte
jest tam,  wiem o tym, ale mocno ukryte  
drugie szczęście mogę ręką wyciągniętą uchwycić
ale ręka drży,  czy to szczęście można nazwać życiem?
jeden uśmiech serdeczny, głęboki  
pasuje do mojej chmurno-uśmiechniętej twarzy 
drugi bardziej schowany - jak odpowiedzieć na ten uśmiech zachwytem?..
i popatrz, szczęście na wadze drży
raz w jedną, raz w druga stronę
a życie sobie z nas kpi i pędzi jak szalone
odróżniać złe chwile od dobrych to cały życia smak 
inaczej ich nie poznasz , bo taki jest nasz świat

 

 

 

Trochę już dni
za nami

      

 

Szukałam siebie

i szukałam ciebie
w lesie, nad wodą
na ulicach
pełnych obcych ludzi

w moim obcym mieście
od kiedy stało się obce?
zmierzch mnie zastał
a ja ciągle szukałam
oczami niewidzącymi
kiedy przestanę

szukać wreszcie
czy to prawda, że
pogubiłam swoje sny

zagubiłam marzenia
w niemożności?
niczego nie znalazłam
kamyk okrągły podniosłam
napotkałam zdziwione

spojrzenia ludzi

którzy patrząc

nie widzieli prawdy
a ja kamyk

do domu przyniosę
ogrzeję go w dłoni
nie wierzysz?
on mnie

przed smutkiem

ochroni
mały okrągły kamyk

 

 

 

Chcesz wiedzieć

wszystko

chcesz wiedzieć

więcej

coraz więcej

chcesz odkryć

tajemnice

przez nikogo

nie odkryte

wiesz

że w każdym

z nas

są sprawy

nie dla innych

nie

dla ludzkiego oka

za mało  tego

co chcę ci ofiarować

chcesz obnażyć

duszę

chcesz rozebrać słowa

na części wiele

o nie, mój aniele

nie przebiję

dla ciebie

ani dla nikogo

swojej tarczy

albo weźmiesz to

co ci daję

albo zapomnij o mnie

i nie przypominaj mi

stale

że coś muszę wyznać

coś w sobie zmienić

coś poprawić

do czegoś się przyznać

aby ciebie zbawić

nie kształtuj mnie

na modłę swoją

bo mi pozostanie

tylko czary odprawić

i iść bez ciebie dalej…

 

W tej historyjce , jak świat starej - zdarzyła się tuż, niedaleko -
oni tworzyli piękną parę siedząc nad szmaragdową rzeką
mówili takie czułe słowa , jedli poziomki, śmiech rozbrzmiewał 
to ona - to on ją - całował , w zadumie stały stare drzewa
kochasz? kocham - wciąż wyznawali , nienasyceni i w zachwycie 
motyle nad nimi fruwały - i tak być miało całe życie  
ale jesienne przyszły słoty, z drzew pospadały wszystkie liście,
prysnął bajeczki wątek złoty,  chłodem powiało , wokół mgliście
kocham ? kiedy zęby szczękają ? mówić komuś okrytemu szronem ? -
w bajkach wtedy do domu wracają 
choć i bajka może być domem 

 

 

 

Mówiłam- naucz się kłamać? …
i zwodzić i  słodzić?
zmieniłam zdanie  
już nie chcę, abyś kłamał  
i nie chcę, abyś mnie zwodził  
niepotrzebne mi takie rozstania 
łudzić się już nie chcę
po co mi złudzenia ? 
tęsknię za czymś namacalnym
prawdziwym, wymierzalnym  
a ty mi zabroniłeś mówić - do widzenia
życie w świecie ułudy? 
nie chcę tak żyć  
życie w wyobrażeniu
o którym  wolno tylko śnić?
sny dziś zostawiam tobie   
razem  nam nie po drodze 
wybrałeś miał, decyzje twoje cenię  
za przyzwoleniem twoim
na życie prawdziwe cię wymienię 

 

 

 

 

potrafią płakać w samotności
kobiety życiem znużone
nie oczekują już miłości
kobiety przez życie zdradzone
nie pokochają już świata
nie raduje ich wiosna
nie czekają lata
kobiety życiem zniszczone
oddały to co najlepsze
nikt nie chce ich za żony
co je czeka jeszcze?
kobiety smutne, zgarbione
nie chcą niczyjej litości
zepchnięte na dno zapomnienia
kobiety płaczą w samotności

 

 

Na sklepowej półce
pluszowe zabawki
można wybierać
misie, pieski, kotki
popatrz
ten pajacyk jest taki słodki
tęsknimy do przytulanek
mówimy im czułe słówka
ale to nie to
ale to nie tak
bo na czułe słowa
czeka żywy człowiek
omińmy sklep z zabawkami
dajmy czułość i tkliwość tym
którzy są z nami
człowiek obok nas
czeka na czułe słowa
szkoda każdej chwili
bo czas
ten głupi czas ucieka
możesz nie zdążyć
przytulić
swojego człowieka

 

 

Książka od paru dni
otwarta na tej
samej stronie
gazeta spadła
na podłogę
nie przeczytana
szklanka z herbatą
zimna
nie dopita
a ona
wpatrzona w okno
nie dzisiejsza
bezbronna
samotna kobieta
telefon od dawna
nie dzwoni
listonosz listów
nie przynosi
książka
przestała bawić
a pies na spacer
nie prosi
bo nawet psa
nie ma
ubrać się?
dla kogo?
wyjść z czterech ścian?
dokąd i po co?
samotna kobieta

 

Miłość, którą znam

jest taka prosta

romantyzmu w niej mało

tyle co nic

po prostu powiedziałeś mi

zostań

i od razu zatrzasnęłam

za sobą drzwi

za tymi drzwiami

mamy schronienie

i swój własny

niedostępny świat

wieczory i ranki

jak lśnienie
i nie liczymy wcale

swoich lat

nasza miłość

to nie jest bajka

o której mówiłby

cały świat

nasza miłość

taka zwyczajna

i pełna

najróżniejszych wad

nie zakłada nam

Kkódek i zamków

można wyjść stąd

każdego dnia
to swoboda i wolność

tak przy sobie

nas trzyma cały czas

a kiedy późną nocą

usiądę z książką w ręce

uśmiecham się do siebie

czy trzeba pragnąć więcej?

  

     

Już nie wybaczę ci

pustki czterech ścian

nie wybaczę zgubionych

gdzieś wspomnień

nawet, jeśli kiedyś

będziesz zupełnie sam

nie pozwolę

byś znów wrócił do mnie

nie wybaczę ci

wieczorów samotnych

kiedy nie wiem

co mam zrobić ze sobą

nie wybaczę

swoich oczu wilgotnych

od łez gorzkich

x tęsknoty za tobą

nie wybaczę

nieruszonej pościeli

która świadkiem bywa

mojej rozpaczy

nie wybaczę tego

co nas dzieli

bo przecież

nie mogę inaczej

ale…jeśli kiedyś

spotkam cię przypadkowo

boję się, że w oczach

twych się zatracę

znów w każde słowo

uwierzę na nowo

i…wybaczę?

ponownie wybaczę?

  
 

Wierzyłam ci

spokojnie

z uśmiechem

weszłam

do głębokiej wody

wierzyłam ci

chłonęłam słowa

myśli, dotyk

wierzyłam ci

z głową wysoko

bujając w obłokach

wierzyłam ci

w oczach oddanie

miłość i pożądanie

zmyliły mnie

kwiaty w wazonie

splecione dłonie

wierzyłam ci

pościel pomięta

w zwykły dzień

święta

wierzyłam ci

radość i śmiech

piękne wzruszenia

wierzyłam ci

miało być, miało trwać

do końca naszych dni

do końca tego świata

nie doczekało nawet lata

nie wierzę ci

 

  

 

Bądź moim czystym niebem
pogodą, niepogodą
bądź mi wodą i chlebem
bądź mi życia urodą
bądź wiatru ciepłym tchnieniem
co zapach fiołków niesie
bądź zawsze mym marzeniem
przez lato, wiosnę, jesień
bądź jasieczkiem pod głowę
przechowuj moje sny
bądź najpiękniejszym słowem
które jak bajka brzmi
bądź mi gwiazdą przewodnią
wśród życia zawiłości
bądź płonącą pochodnią
w labiryntach ciemności
bądź czułością, wiernością
na każdą życia chwilę
i bądź moją miłością
czy stać cię aż na tyle?

Gdy pozory przeciw mnie
gdy ogarniać cię chce gniew
czy zaufasz mi
na wszystkie dalsze dni?
gdy na twarzy jesień już
życie pełne głupich burz
czy pokochasz mnie?
jeśli zgubię się gdzieś w tłumie
czy odnaleźć mnie dziś umie
miłość twa?
kiedy życie mnie dobije
rozpacz radość mi zabije
czy ochronić mnie dasz radę dziś
przed życia każdym złem?
gdy na wszystkie te pytania
odpowiadasz - tak!
to ja pytam czy istniejesz
czy to tylko mi się śni?

Rok za rokiem mija
drzewa coraz bardziej pochylone
już przestałam być niczyja
już usta w uśmiechu rozchylone

ty masz twarz taką jasną
śmiejesz się szczerze, nie udajesz
świat stworzył dla nas kryjówkę własną
a ty na każde wołanie stajesz

ja miałam szczęście, niesłychane
znalazłam ciebie na niepogodę
na deszcz, na wiatr, na burzę
dziękuję ci za to kochanie

nie opuszczasz nigdy w potrzebie
podtrzymujesz, gdy wiara się chwieje
deszcz za oknem ,a ja mam wrażenie
że świat dzięki tobie się śmieje

przybiegasz na każde wezwanie
stajesz murem przy moim boku
jesteś facetem na niepogodę
tak powtarzać ci będę każdego roku

 

Dajcie mi dzisiaj wszyscy spokój
   

Kochanie

już nie będzie nudnie
obiecuję
i nie będzie smutnie
nie będzie żałośnie
będzie dużo prościej

nie martw się

że jest mało
wiem

więcej by się chciało
ale starczy nam tego
co los nam dał

marzenia ciągle żywe
fajerwerki myśli
pokonamy bezsens
piękne nam się przyśni

a od jutra będzie nowa
trochę zwariowana głowa
uśmiechnij się
nie żartuję
ja ci to obiecuję

 

Małe chwile, magiczne chwile

nasze życia znają ich tak mało

magii za mało, serca niedosyt

czułości często brakowało

wybrałeś moment niespodziewanie

o zgodę nie pytałeś wcale

usta zamknąłeś pocałunkiem

w którym rozmyły się żale

i zadziwiła mnie ta chwila

mocą niespotykaną

i pomyślałam ponad niebytem

będę żyła

ciągle jeszcze jestem cała

magiczne światło noc rozświetliło

nie pamiętałam treści słów

tylko melodia w noc popłynęła

melodia twych słów nieziemska

nigdy takich tonów nie słyszałam

zatrzymała mnie w pół drogi

ku rozpaczy najcięższej

odnalazła nasze sny

w pościeli zmiętej

i już wiem,
już zrozumiałam

wymyśliłeś sposób na ratunek

chociaż ratować się nie chciałam

 

 

 

 

 

Byłam na wasze żądanie
na każde zawołanie
na płacz byłam i koiłam
wszystkie wasze tęsknoty
z wami ciągle byłam
żale rozdrabniałam
kłopoty naprawiałam
tak myślałam

ile miałam to dałam
a że niewiele miałam
raczej wszystko oddałam
prosiłam tylko o uśmiech
o gest serdeczny
to niewielka zapłata
gdy sąd ostateczny

nie naprawiłam świata
umęczona, zdeptana
podnosiłam się sama
i ciągle
nowe marzenia ubierałam,
wierzyłam, czekałam
z pustymi dłońmi zostałam
mimo to cały czas
na warcie dla was stałam

 

 

 

           

           
                       

Chciałabym patrzeć w takie oczy
Ciepłe, głębokie i mądre
Co gdy je blaskiem coś zamroczy
One zawsze byłyby rozsądne.
W takie, które nie kłamały nigdy
Były szczere i nie oszukiwały
Nie zrobiły żadnej krzywdy
I nigdy planów złych nie miały
Które wyłącznie we mnie zakochane
Mogłabym zaufać im do woli
Oszustwem żadnym nie targane
Co wiedziały ... jak serce boli.
Wyczuwały wszystko
Zanim powiedziałam
Domyślały się... gdy ja w pół słowa
Już nie dopowiedziałam
W takie chciałabym patrzeć oczy
Takie bym chciała mieć na własność
Przez całe życie... w dzień i w nocy
A potem razem z nimi zasnąć
Szczęśliwa byłabym w takiej chwili
Starczyłoby mi to za pół świata
Żeby mnie tylko nie zbudzili
Bo cóż to byłaby za strata

 

 

Jaka to miłość

czym jest twa miłość?
pytania ciągle

bez odpowiedzi
sobie chciałabym

odpowiedzieć
cierpieniem odpowiedź

w głowie siedzi

czy miłość

ma barwę i smak?
dla jednych pewnie nie
dla mnie, dla ciebie - tak
czy twoja miłość

ma hojność i gest?
tylko wtedy

gdy to miłość jest

powiedz mi

pytanie mnie uwiera
czy dla tej miłości

potrafiłbyś
czy byś mógł
porzucić każdą

z twoich
własnych dróg?
i pójść tam

gdzie ona
drogę ci wskaże
nie za swoim

lecz za jej
drogowskazem?

swój los
marzenia swoje

na jej ołtarzu złożyć
i zachwycać się
jej pięknem
i do końca dni
z nią dożyć?

 

Już nie będę więcej

zmierzchami

tęsknić tak głupio

nieprzytomnie

nie będę już pytać

co z nami

od teraz

chcę zapomnieć

raz powiedziane słowo

nie wraca

myśli

tylko na chwilę

dane

od dziś całkiem na nowo

będę rządzić moimi

marzeniami

z twojej puli ich część

zabiorę

zakopię je na pustyni

bo, mój miły

one tak nie w porę

okazały się marzeniami

złymi

marzenia-ta serca pożywka

bezpłatne wakacje

w luksusie

serca radosna rozrywka

marzyć trzeba chcieć

a nie musieć

 

Już nie tańczę
bale nie dla mnie

życie mnie złamało

pan o tym wie

bo panu pierwszemu

to mówię

nie zatańczę już

o nie

niech pan sam mi powie

co ja z tego miałam

tańczyłam, balowałam

i nagle …pas

ta chwila

ten moment

nie tańce mi w głowie

chociaż wspomnienie tanga

ciągle świeże mam

niech bawią się inni

ci

których teraz kolej

na tańce

i miłe swawole

chociaż muzyka

w mej głowie

o tańcu nie powiem

bo ja proszę pana

tańczyć już nie muszę

pan dobrze o tym wie

 

 

Nie wiem
skąd przyszła,
nie wiem
jak trafiła
do mego serca
nie wiem dlaczego
pokochałam tak mocno
człowieka jednego
ale człowiek nie mój
swój świat
i swoje życie ma
światem
nie chce się dzielić
życie swoje chroni
wiec dlaczego
chociaż mnie uprzedził
tak bardzo to boli
spać nie daje
żyć nie daje
miłość do człowieka
nie mojego
trzeba zabić tę miłość
trzeba ją wypalić
z mego serca
z mojej duszy
by znów odnaleźć się
w ciszy

 

 

 

Weszłam na wielką górę, lekko, niemal w podskokach, wśród szarotek i chmurek widziałam świat z wysoka, w tak ogromnym zachwycie , gdy nieba dotykałam kocham, kocham cię - życie! uparcie powtarzałam, wiatr letni mierzwił włosy -skóra w słońcu złocista,  poranne krople rosy lśniące jak górski kryształ, opieszale, niechętnie spod wierzchołka wracałam, ale wciąż było pięknie i do swych wspomnień się śmiałam, coraz większe zmęczenie entuzjazm odbierało
i coraz dłuższe cienie niskie słońce rzucało,  czasem się oglądałam -
górę zasnuła ciemność.
Płakałam. Zrozumiałam. Mam tyle - co przede mną …

 

Tyle lat już się znamy a czasem zdumiewamy - że mało tak
bo już zapominamy co było między nami - to czasu znak 
może los zaklinamy,  może przez sen wołamy , że szczęścia brak
coraz rzadziej pytamy , czy jeszcze się kochamy, że już nie tak 
łza się czasem zakręci , kiedy nagle w pamięci radosny śmiech.
ziemia drzemie pod śniegiem a myśli swoim biegiem w zimowy zmierzch

 

 

Choćbyś miał
długi rejestr wad
i grzeszków księgę całą
dla mnie stanowisz
cały świat
bo serce cię wybrało

 

 w opuszkach palców
miłość śpi
na przebudzenie czeka
ja czekam na te
wszystkie dni
aż przyjdziesz z daleka

 

przytulisz mnie,
to prosty gest
bezpieczeństwo i spokój
czas zawsze dobry
na to jest
blask w uśmiechu i wzroku

 

już moje
niecierpliwe palce
jak przed koncertem
ważnym drżą
będą wygrywać czułe walce
pod niebieską koszulą twą

 na miłość
odpowiedz miłością
rozwiewaj moje wątpliwości
bądź mi moją teraźniejszością
nie snem z przeszłości
czy przyszłości